Raccontino 


                       Ornella Neri Ziccardi

.


Ornella Neri Ziccardi, zus van ons bestuurslid Achille, schrijft graag en veel… …

Ze is al jaren actief in ons papieren tijdschift “Notizie” als onze corrispondente uit Milaan. 

Haar bijdragen in Notizie worden graag gelezen 

Voortaan kunnen jullie sommige van haar bijdragen ook online lezen

Redipuglia

Lì riposano le spoglie di oltre 100 000 soldati italiani caduti durante laprima guerra mondiale. Per le enormi dimensioni dell'area coinvolta è il più grande sacrario militare d' Italia e uno dei più grandi al mondo.

Onze vorige afleveringen


La Zisa, sollazzo del re…

Il Castello della Zisa è uno dei capolavori Arabo-Normanni di Palermo


In Sardegna con Grazia                                              

L' oro verde

Teatro alla Scala                                                           

La Lomellina


La Cartacce

La Bibbia gastronomica di nostra madre


.  

Enkele Italiaanse Valentino-verhalen

Rozenknopjes uit Venetië


Maria, de dochter van een Venetiaans edelman, werd op eerste zicht verliefd op Tancredi, een man uit de lagere klasse.


En zoals in vele liefdesverhalen keurde haar vader ook deze verliefdheid niet goed. Om toch maar de goedkeuring van haar vader te krijgen vroeg Maria de armere Tancredi of hij wilde gaan vechten tegen de Arabieren die Spanje binnenvielen. Op die manier zo hoopte zij zou Tancredi het nodige aanzien krijgen. Tijdens deze bloedige oorlog echter werd hij dodelijk verwond en viel boven op een rozenstruik. Voor hij stierf slaagde hij er nog in een roos te plukken en deze mee te geven aan een metgezel voor zijn geliefde Maria. Zij ontving de roos doordrenkt met Tancredi’s bloed. Maria trok zich daarop terug in haar kamer, in eenzaamheid en stilte. Ze werd er levenloos gevonden met de roos in haar handen, die weer zo fris was alsof ze net geplukt was, het was de 25ste april. Vanaf die dag geven de Venetiaanse mannen traditioneel op 25 april tijdens de ‘Festa di San Marco’ een enkele rozenknop aan hun geliefde.

Capri en Vesuvius


Zoals het vaak gebeurde werd een jonge edelman verliefd op een meisje dat de goedkeuring van zijn familie niet kon wegdragen.

Ook bij de familie van het meisje, de familie Capri, viel dit niet in goede aarde. Tevergeefs vroeg het meisje haar familie om hun toestemming. Maar het mocht niet baten. Het verliefde koppeltje bleef elkaar echter in het geheim ontmoeten tot haar familie hier achter kwam en besloot het meisje weg te sturen naar verre familie.

Ten einde raad en uit wanhoop wierp het meisje zich in de golf van Napels. De legende wil dat het eiland Capri hierop uit de zee rees. Het eiland heeft, zo wil de legende, de vorm van een vrouw die op haar zij ligt. Toen de edelman dit hoorde werd hij zo woest dat hij vuur spuwde. Zijn toorn was zo groot dat het hem in een berg veranderde, waarin nog altijd het vuur van de liefde voor zijn Capri brandt. Zijn naam was….Vesuvius.

Siciliaanse Moorkop


Toen lang geleden de Moren in Sicilië heersten, was er in Palermo een jonge dame die op haar balkon steeds de bloemen verzorgde.


Het kon niet uitblijven dat een Moor die voorbij liep haar zag en op slag verliefd op haar werd. Hij verklaarde zijn liefde en zij beantwoordde die maar algauw ontdekte ze dat hij getrouwd was en naar vrouw en kinderen terug moest keren. Natuurlijk voelde ze zich verraden en bedacht een manier om hem voor altijd bij zich te houden. Terwijl hij sliep onthoofde ze hem en besloot zijn hoofd als pot te gebruiken voor haar basilicumplant. Deze groeide en bloeide zo welig dat andere bewoners in de buurt er zeer jaloers op werden. Ze besloten dan ook om potten te maken in de vorm van een hoofd.


Het liefdesverhaal kende geen gelukkig einde maar tot op heden kan je in Sicilië plantenpotten kopen in de vorm van een hoofd.

Panettone


Adalgisa was de dochter van de Milanese bakker Toni. Omwille van een tekort aan personeel moest zij lange dagen werken en bovendien hadden ze ook sterke concurrentie van een pas nieuw geopende bakkerij in de buurt. Vele van hun klanten vonden tot hun grote teleurstelling de weg naar deze nieuwe bakkerij. Maar Adalgisa die verliefd was op de valkenier Ughetto kreeg van hem de nodige hulp. Immers hij besloot szich voor te doen als bakkershulpje en bedacht een truc om de klanten terug te winnen. Hij veranderde het broodrecept door er allerlei ingrediënten zoals boter, suiker, rozijnen en gedroogd fruit aan toe te voegen.

Echter om aan geld te komen voor deze ingrediënten moest hij tot zijn spijt  al zijn valken verkopen.   Maar het recept werd een overdonderend succes en het nieuwe brood ging over de toonbank onder de naam “pane di Toni”. Later verbasterde dit tot “panettone”. Het laat zich raden dat ook hier een happy end was, Ughetto bekende wie hij in werkelijkheid was en huwde zijn geliefde Adalgisa.

Raffaello e la Fornarina


Raffaello Sanzio (1483-1520) kennen we allemaal als een van de belangrijkste schilders uit de Renaissance.


Maar... ook een schilder kan verliefd worden en dat overkwam ook Raffaello. Hij werd verliefd op de bakkersdochter Margherita Luti terwijl hij aan het werk was in de villa van Agostino Chigi. Daar de schilder hierdoor zo afgeleid werd, lokte Chigi de bakkersdochter onder voorwendsels steeds naar zijn villa op de dagen dat Raffaello er kwam schilderen om er zo voor te zorgen dat het schilderen van de fresco’s toch enigszins vorderde.


Ook van paus Julius II kreeg hij de opdracht  in het pauselijk paleis meerdere vertrekken te schilderen. En ook daar kreeg Margherita haar eigen vertrek. Dit alles bleef natuurlijk geheim. Echter de schilder bleek geen angst te hebben voor eventuele imagoschade. Meer zelfs, hij schilderde haar voor zover gekend driemaal. Uiteraard als “La fornarina”. En ze stond model voor ‘La donna velata” in 1513 en nog in 1513 voor de “De sixtijnse madonna”. 

Uit onderzoek naar het schilderij ‘La Fornarina’ blijkt dat zij zelfs in het geheim gehuwd waren. Onder al die verflagen is te zien dat

La Fornarina een trouwring draagt en een armband met zijn naam in gegraveerd. Men denkt dat schilders na Raffaello's dood over deze onmiskenbare kenmerken heen geschilderd hebben. Immers ook na zijn dood zorgde men ervoor dat zijn reputatie niet werd beschadigd als uitkwam dat hij huwde met een meisje van lagere komaf.


Raffaello stierf jong, slechts 37 jaar. Magherita hertrouwde nooit maar trad in het klooster. Zoals het gezegde luidt, liefde overwint alles.Deze liefde beschreef Aleardo Aleardi (1812-1878) in zijn gedicht “Raffaello e la Fornarina”.